الشيخ عزيز الله عطاردي (مترجم: عطائى)

82

مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى)

اوست كه به هدف نهايى رسيد و در فصاحت و سخنورى به حدى رسيده بود كه چشمها را خيره مىكرد و در برابر او همه سر تسليم فرود آوردند و او بلندترين قله را در نورديد ، پس آن كه را كه قصد بدگويى داشت تكذيب كرده و كسى را كه در پى نكوهش او بوده ناتوان ساخته است بنابراين كجا آنها مىتوانند او را از راه دور هدف گيرند ؟ ! فرمود : اى بى پدر پدران ! كمتر آنها را سرزنش كنيد ، يا ببنديد جايى را كه ( پدرانتان ) بستند ! آنان گروهى هستند كه اگر بنا كنند نيكو بنا كنند و اگر پيمانى ببندند به عهدشان وفا نمايند و اگر قراردادى داشته باشند محكم و استوار بدارند . بنابراين كجا رخنهء ( فِقدانِ ) برادر رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم پر مىشود ، در حالى كه آن دو را هم تا و به هنگام نسبت آن دو را برادر يكديگر دانند ؟ و چون كشتند او را همانند وى شمردند و از خويشاوندان ( پيامبر ) كه چون گنجينه‌اى است كه بگشايند . آنكه به دو قبله نماز گذارد وقتى كه آنها ( از قبله ) منحرف بودند و ايمانش در معرض ديد بود موقعى كه آنها كافر بودند ، او مدّعى پيمان‌شكنى مشركان بود وقتى كه آنها انكار داشتند و جاى پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم در شب محاصره ماند در حالى كه ديگران ناتوان بودند و در وقت ترك دنيا اسرار را از پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم ، او دريافت كرد . . . ( تا آخر ) » « 1 » 30 - همو از جاحظ در كتاب « البيان والتّبيين » نقل كرده است ، مىگويد : محمّدبن علىّبن الحسين عليهم السلام مصلحت حال مردم دنيا را به تمام و كمال در دو كلمه جمع كرده است ( مىفرمايد : ) صلاح امر تمام زندگى و

--> ( 1 ) - مناقب : 2 / 290 .